Kliknij tutaj --> 🐚 rak prostaty u 30 latka

Badania prostaty - badanie per rectum, PSA, USG, biopsja, rezonans. Badania prostaty wykonuje się profilaktycznie u mę. Łagodny rozrost prostaty - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie. Łagodny przerost prostaty jest powszechnym zaburze. Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie Okazało się, że nie przyczyniają się one do zmniejszenia umieralności na raka prostaty. Co więcej, często badanie PSA dawało wynik pozytywny u mężczyzn ze zmianami, które nie były groźne, ale też wynik ujemny u pacjentów ze śmiertelnie groźnymi guzami. Przeciwnicy badań PSA argumentują zatem, że są one nie tylko bezużyteczne. Rak prostaty jest najczęstszym rodzajem raka u mężczyzn. Każdego roku w Niemczech diagnozuje się go u około. 60 tys. mężczyzn, głównie w wieku powyżej 70 lat. Guzy zazwyczaj rosną Informacje o terapii hormonalnej związanej z nowotworem prostaty. Testosteron jest hormonem męskim. Jest on wytwarzany, gdy hormony z przysadki mózgowej (gruczoł w mózgu) powodują, że jądra wytwarzają plemniki. W przypadku nowotworu prostaty testosteron może powodować rozwój komórek nowotworowych. Przerost płata środkowego zajmujący około 50% objętości prostaty. Prostata o wymiarach 50x30x41 mm, objętość 30 ml. Przerost płata środkowego który zajmuje około 50% objętości prostaty w płacie tym widoczne są znaczne zmiany w części środkowej płata środkowego nie wpukla się do pęcherza moczowego Płaty boczne bez zmian Site De Rencontre Dans Le 86. Rozrost prostaty to proces trwający zazwyczaj wiele lat. Uważa się, że przerost stercza dotyczy nawet 80 proc. starszych mężczyzn i ok. 40 proc. Panów w wieku ok. 60 lat. Jest to zatem problem powszechny, ale często bagatelizowany. Choć mężczyźni dobrze kojarzą problemy z oddawaniem moczu z prostatą, to niechętnie zgłaszają się do urologa na badanie. Nieleczony rozrost prostaty może jednak prowadzić do wielu powikłań: zakażenia cewki i pęcherza, problemów z nerkami, a nawet trwałego zatrzymania moczu. Powiększona prostata (łagodny przerost prostaty) to inaczej gruczolak stercza zwany BPH (z ang. benign prostatic hyperplasia). To problem większości starzejących się mężczyzn. Jest wynikiem zmian hormonalnych, które zachodzą w organizmie mężczyzny. Rozrost to proces powolny, trwają nawet wiele lat. Po pewnym czasie rozbudowana prostata coraz silniej zaciska się wokół cewki moczowej i pojawiają się kłopoty z oddawaniem moczu - charakterystyczny objaw powiększenie tego (gruczoł krokowy, strecz) to narząd typowo męski. Ma kształt i wielkość orzecha włoskiego i znajduje się tuż pod pęcherzem moczowym, otaczając cewkę moczową. Gruczoł krokowy produkuje specjalny płyn, który jest ważnym składnikiem nasienia. Rozwój gruczołu krokowego zaczyna się już w momencie podjęcia produkcji testosteronu przez jądra w ósmym tygodniu życia płodowego. Proces wzrastania i różnicowania gruczołu krokowego stymuluje dihydrotestosteron (DHT), który działa pośrednio poprzez receptory androgenowe w obrębie jądra komórkowego, pobudzając odpowiednie geny odpowiedzialne za produkcję czynników wzrostowych. Gruczoł krokowy rośnie do pewnych rozmiarów i utrzymuje ten rozmiar przez dłuższy okres czasu. Jednak po roku życia prostata zaczyna stopniowo się powiększać, co nazywa się łagodnym rozrostem stercza. U wielu mężczyzn stanowi to przyczynę problemów z oddawaniem stercza stwierdza się u 40 proc. mężczyzn w wieku 60 lat, 80 proc. mężczyzn w wieku 75 lat, a objawy przerostu występują u ok. 50 proc. starszych mężczyzn. Jest to zatem wyjątkowo powszechna przypadłość, choć nie zawsze wiąże się z zagrożeniem zdrowia i życia. Większość przypadków powiększenia prostaty kwalifikuje się jako łagodny rozrost stercza należy do najczęstszych chorób urologicznych, a mimo to jego przyczyny nie są do końca znane. Wiadomo jednak, że ważną rolę w rozroście prostaty stanowi testosteron. Terminu ,,łagodny'' przerost używa się w wymiarze onkologicznym. Chodzi o to, że nie jest to rak, ale wcale nie znaczy, że łagodny przerost stercza można bagatelizować. Nieleczona choroba może mieć bowiem powikłania. Przerośnięta prostata nie musi zawsze świadczyć o łagodnym rozroście tego gruczołu. Może być także wynikiem toczącego się procesu nowotworowego. Niestety, rak prostaty może długo rozwijać się, nie dając objawów, a te, gdy się pojawią, przypominają zazwyczaj łagodny rozrost stercza. Dlatego problemów z oddawaniem moczu nie wolno lekceważyć, bo mogą one świadczyć o rozwoju (rozrost) prostaty: objawyObjawy powiększenia prostaty nie są nagłe i pojawiają się stopniowo, na początku są ledwo zauważalne. Powiększająca się prostata powoduje zwężenie cewki moczowej, która przebiega przez środek stercza, stąd zazwyczaj pierwszym objawem rozrostu prostaty są problemy z oddawaniem moczu. Objawy powiększonej prostaty: słaby strumień moczu i niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza, załatwianie się trwa długo; słabnięcie strumienia moczu pod koniec mikcji (oddawania moczu) - mocz wypływa kroplami; zwłoka w oddawaniu moczu - strumień pojawia się dopiero po chwili od chęci oddania moczu; uczucie ciągłego parcia na pęcherz; konieczność częstego oddawania moczu, nawet, jeśli strumień jest bardzo słaby; uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza; ból i pieczenie podczas oddawania moczu; śladowe ilości krwi w moczu; całkowite zatrzymanie mikcji. Początkowo objawy są łagodne i mało nasilone, dlatego są często przez mężczyzn bagatelizowane. Jednak z upływem czasu zaczynają się nasilać i powodować poważne problemu w życiu codziennym. U mężczyzn, którzy nie podjęli stosownego leczenia lub u tych, którzy leczenie przerwali, może dojść do powikłania w postaci zatrzymania moczu. Gdy dojdzie do całkowitego zatrzymania moczu i nie odpływa on z pęcherza, to pęcherz ulega rozciąganiu i powiększeniu, co może być przyczyną bólu w dole brzucha, początkowo silnego, z czasem słabnącego i ustępującego. Zdarza się, że tylko część moczu odpływa z pęcherza i z tego powodu jest on stale nim wypełniony, rozciąga się i powoduje ból. Może to być przyczyną utrudnienia odpływu moczu z nerek i rozwoju nefropatii zaporowej lub zakażenia układu niektórych mężczyzn dochodzi do nietrzymania moczu, czyli wypływania moczu w sposób niekontrolowany z powodu stałego przepełnienia pęcherza. Całkowite zatrzymanie moczu jest stanem poważnym i wymaga interwencji medycznej – założenia cewnika do pęcherza i podania antybiotyków. Powiększona prostata blokuje swobodny odpływ moczu i jest przyczyna wielu zaburzeń, w tym nawracających infekcji cewki i pęcherza. Niecałkowite opróżnianie pęcherza prowadzić może do zakażenia zalegającego moczu, a także do odkładania się kamieni w pęcherzu, kamicy nerkowej, niewydolności nerek. Przerost (rozrost) prostaty: badaniaMożna podejrzewać przerost prostaty już na podstawie występujących objawów. Wielkość i inne cechy stercza ocenia jednak lekarz na podstawie badania per rectum, czyli badania gruczołu palcem przez odbytnicę. Podstawowym, dokładnym badaniem prostaty jest jednak USG przezodbytnicze (TRUS). Badanie to wykonuje się, gdy pęcherz jest wypełniony moczem. Zleca się także wykonanie badania ogólnego moczu oraz pomiar stężenia we krwi swoistego antygenu sterczowego (PSA).Do którego lekarza się zgłosić? Właściwym specjalistą badającym prostatę jest urolog. fot. Przerost (rozrost) prostaty: leczenieNie każdy mężczyzna ze stwierdzonym rozrostem gruczołu krokowego wymaga leczenia. O konieczności leczenia decyduje stopień nasilenia objawów. Chorzy z objawami o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, u których przerost prostaty nie powoduje dużego dyskomfortu i nie obniża komfortu życia, zazwyczaj nie wymagają leczenia, a regularnych wizyt kontrolnych. Dopiero w momencie, gdy objawy zaczną być uciążliwe, wdraża się odpowiednie się leczenie farmakologiczne, które ułatwiają opróżnianie pęcherza, powodują zmniejszenie objętości gruczołu krokowego lub wpływają na złagodzenie dolegliwości. Gdy leczenie farmakologiczne zawodzi, przeprowadza się operację - najczęściej zabieg metodą endoskopową z dojścia przez cewkę moczową, np. przezcewkowa elektroresekcja gruczołu krokowego lub usunięcie gruczołu krokowego przy pomocy lasera. Jednak w przypadku, gdy przerost prostaty jest duży, konieczne jest wykonanie ,,otwartej'' operacji, polegającej na usunięciu powiększonego gruczołu krokowego z dostępu przez cięcie w podbrzuszu. Nie są znane metody zapobiegania rozrostowi stercza, ponieważ przyczyny przerostu prostaty również nie są do końca znane. Istotne jest jednak zwracanie uwagi na objawy, bo wykrycie rozrostu prostaty na wczesnym etapie pozwala uniknąć powikłań. Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem. Źródło: Rak prostaty to drugi pod względem częstotliwości występowania nowotwór złośliwy wśród mężczyzn w Polsce. Niestety, rak prostaty przez długi czas może nie dawać żadnych charakterystycznych objawów, przez co zwykle jest diagnozowany bardzo późno, kiedy już trudno o skuteczne leczenie. Dlatego tak ważne są regularne wizyty u urologa oraz badania kontrolne. Z tekstu dowiesz się: jakie są przyczyny raka prostaty, jakie są objawy raka prostaty, w jaki sposób diagnozuje się raka prostaty, jak przebiega leczenie raka prostaty. Prostata – zwana inaczej gruczołem krokowym lub sterczem – jest elementem układu moczowo-płciowego mężczyzn, który bierze udział w produkcji nasienia. Niestety jest to gruczoł mocno narażony na zmiany nowotworowe – jeszcze niedawno rak prostaty był trzecim pod względem częstotliwości występowania nowotworem złośliwym u mężczyzn (po raku płuc i raku żołądka). Obecnie jest już drugi, a liczba zachorowań z roku na rok rośnie mniej więcej o 2-2,5%. Nowotwory prostaty u mężczyzn między 30. a 40. rokiem życia wykrywa się bardzo rzadko. Częstość występowania wyraźnie wzrasta u 50-latków, jednak najwięcej przypadków choroby diagnozuje się po 65. roku życia. Rak prostaty – przyczyny Przyczyny raka prostaty nie są jednoznacznie ustalone. Bez wątpienia ryzyko zachorowania jest wyższe u mężczyzn po 50. roku życia niż u 30-, 40-latków. Duże znaczenie w rozwoju choroby mają też czynniki genetyczne. Już badania przeprowadzone w 1956 r. dowiodły, że krewni pacjentów z rakiem prostaty zapadają na tę chorobę częściej niż panowie nieobciążeni rodzinnie. Ryzyko zachorowania zwiększa ogólnie rozumiany niezdrowy tryb życia – spożywanie alkoholu, palenie papierosów, niedobór aktywności fizycznej, przewlekły stres. Istnieją przypuszczenia, że rak prostaty może mieć też związek z nieprawidłową dietą, a dokładniej – ze spożywaniem dużych ilości tłuszczów pochodzenia zwierzęcego. Z kolei dieta bogata w ryby, warzywa z rodziny kapustnych i pomidory może być czynnikiem profilaktycznym. Rak prostaty – objawy Rak prostaty przez długi czas może się rozwijać bezobjawowo albo dawać niewielkie objawy, podobne do tych wywoływanych przez łagodny rozrost stercza. U mężczyzn mogą występować więc: potrzeba częstego oddawania moczu, konieczność oddawania moczu w nocy, parcia naglące, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza po wizycie w toalecie, oddawanie moczu wąskim strumieniem. Z biegiem czasu może również dochodzić do zastoju moczu w pęcherzu, a później do wodonercza i niewydolności nerek. Rak prostaty – diagnostyka Podstawą diagnostyki raka prostaty, zwłaszcza tej wczesnej, dającej duże szanse na skuteczne leczenie, są regularne badania per rectum (przez odbyt) wykonywane przez urologa. Zaleca się, by panowie po 50. roku życia (a obciążeni nowotworem rodzinnie nawet po 40. roku życia) przynajmniej raz w roku zgłaszali się do lekarza na takie badanie. Nie jest ono być może zbyt komfortowe, ale bardzo ważne dla zdrowia, a nawet życia! Absolutnie nie można się więc wstydzić – urolog może dzięki niemu wykryć nawet niewielkie powiększenie stercza i, jeśli będzie taka potrzeba, skierować pacjenta na dalszą diagnostykę. Obejmuje ona oznaczanie stężenia antygenu PSA w surowicy, badanie TRUS (przezodbytnicze badanie USG prostaty), rezonans magnetyczny oraz tomografię komputerową. Pod kontrolą USG wykonuje się także biopsję prostaty, czyli pobranie wycinka zmiany, który następnie trafia do badania histopatologicznego, pozwalającego określić, czy w tkance znajdują się komórki nowotworowe. Rak prostaty – leczenie Leczenie raka prostaty zależy od postaci klinicznej zmian nowotworowych, stopnia zaawansowania, a także wieku pacjenta. W przypadku wcześnie wykrytej choroby, ograniczonej jedynie do gruczołu krokowego (bez przerzutów) wykonuje się operację prostatektomii, czyli wycięcia stercza wraz z pęcherzykami nasiennymi i grupami węzłów chłonnych. Jeszcze niedawno były to inwazyjne operacje, wymagające długiej rekonwalescencji – obecnie wykonuje się je laparoskopowo, coraz częściej przy użyciu nowoczesnych robotów chirurgicznych, co jest o wiele mniej obciążające dla pacjenta, zmniejsza ryzyko powikłań, a w wielu przypadkach pozwala nawet zachować funkcje seksualne. Jeżeli natomiast rak prostaty jest w stadium zaawansowanym i obecne są przerzuty, konieczne mogą być bardziej radykalne metody leczenia – niekiedy zaleca się usunięcie jąder, w innych przypadkach bywa stosowana chemioterapia. Rak prostaty jest bardzo niebezpieczny i – niestety – coraz częstszy. Dlatego warto się regularnie badać i zwracać uwagę na wszystkie niepokojące objawy. Źródła: Rak prostaty jest jednym z częściej rozpoznawanych nowotworów u mężczyzn. Nowotwór prostaty rozwija się powoli - od pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do wystąpienia objawów choroby upływa nawet kilkanaście lat. Do badań pozwalających wykryć raka prostaty należą badanie per rectum, oznaczenie PSA we krwi i biopsja gruczołu krokowego. W leczeniu tego nowotworu stosuje się hormonoterapię - leki blokujące męskie hormony płciowe, odpowiedzialne za rozwój komórek rakowych. Rak prostaty jest jednym z częściej rozpoznawanych nowotworów u mężczyzn. Nowotwór prostaty rozwija się powoli - od pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do wystąpienia objawów choroby upływa nawet kilkanaście lat. Do badań pozwalających wykryć raka prostaty należą badanie per rectum, oznaczenie PSA we krwi i biopsja gruczołu krokowego. W leczeniu tego nowotworu stosuje się hormonoterapię - leki blokujące męskie hormony płciowe, odpowiedzialne za rozwój komórek rakowych. Rak gruczołu krokowego (po łacinie prostata) to jest jednym z częściej rozpoznawanych nowotworów u mężczyzn żyjących w krajach uprzemysłowionych. W Polsce w 2005 roku zarejestrowano 7095, a w 2010 roku - 9200 nowych zachorowań nowotwór prostaty. Z raportu Krajowego Rejestru Nowotworów wynika, że w 2008 roku rak gruczołu krokowego był drugim co do częstości występowania nowotworów złośliwych, na który zapadali mężczyźni w Polsce. Rak prostaty rozwija się bardzo powoli, często przez wiele lat nie dając żadnych objawów. Bywają przypadki, że od pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do wystąpienia objawów raka upływa nawet kilkanaście lat. Z tego względu ważne są wszelkie metody pozwalające na wczesne wykrycie oraz monitorowanie rozwoju choroby. Spis treściRak prostaty - czynniki ryzyka zachorowania na raka prostatyRak prostaty - trudna diagnozaRak prostaty - objawyRak prostaty - badaniaWysoki poziom PSA nie zawsze świadczy o raku prostatyRak prostaty - biopsja gruczołu krokowegoRak prostaty - leczenieNowe leki dla chorych na raka prostatyRak prostaty a dieta Rak prostaty - czynniki ryzyka zachorowania na raka prostaty Czynnikami ryzyka wystąpienia raka prostaty są wiek, rasa oraz dodatni wywiad rodzinny. Średni wiek wykrywania raka prostaty wynosi obecnie 71 lat. Nowotwór prostaty częściej rozwija się u mężczyzn rasy czarnej, u których średni wiek występowania choroby jest niższy niż w wypadku rasy białej, a wyniki leczenia gorsze. Dużo uwagi poświęca się poszukiwaniu czynników genetycznych usposabiających do występowania raka prostaty. Uważa się, że jeżeli rak prostaty rozwija się u krewnego pierwszego stopnia, to ryzyko u pozostałych mężczyzn w rodzinie jest dwukrotnie powiększone. Obecnie zidentyfikowano 6 miejsc w genomie człowieka, których mutacje mogą sprzyjać wystąpieniu tego nowotworu. Dziedziczna postać raka prostaty rozwija się w młodszym wieku, natomiast przebieg oraz wyniki leczenia są zbliżone do przypadków niewystępujących dziedzicznie. Rak prostaty - trudna diagnoza Podstawowymi metodami stosowanymi przy rozpoznaniu raka gruczołu krokowego są: wywiad lekarski, badanie przez odbytnicę (zwane badaniem per rectum), określenie stężenia PSA w surowicy krwi oraz ultrasonografia przezodbytnicza (TRUS). Znaczenie dokładnego zebrania wywiadu jest ważne przy stawianiu każdej diagnozy, jednak w wypadku raka gruczołu krokowego dolegliwości nie są charakterystyczne. Ich rodzaj może zależeć od stopnia zaawansowania zmian. Rak prostaty - objawy W przypadkach raka ograniczonego do samego gruczołu krokowego mogą występować takie objawy jak: częste oddawanie moczu, także w nocy trudności w oddawaniu moczu (trudności w rozpoczęciu oddawania moczu, słaby lub przerywany strumień) wrażenie niepełnego opróżnienia pęcherza. W przypadkach bardziej zaawansowanych może występować: krwiomocz uczucie pieczenia przy oddawaniu moczu bóle w podbrzuszu nietrzymanie moczu zaburzenia wzwodu bóle okolicy lędźwiowej oraz krocza obecność krwi w spermie bóle oraz krwawienia z odbytu. W przypadkach bardzo zaawansowanych objawy raka prostaty związane są z przerzutami i stwierdza się bóle kostne, patologiczne złamania kości, porażenie kończyn i inne objawy ucisku na rdzeń kręgowy, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia krzepnięcia oraz wyniszczenie nowotworowe. Rak prostaty: jakie daje objawy? Rak prostaty - badania Badanie per rectum jest dobrą metodą, pod warunkiem że osoba badająca ma odpowiednie doświadczenie w zakresie interpretacji stwierdzanych odchyleń. Szacuje się, że metodą tą można rozpoznać raka gruczołu krokowego w 30-50% przypadków. Pozostały odsetek wymaga zaangażowania metod bardziej skomplikowanych. Znaną i szeroko stosowaną metodą jest oznaczanie PSA we krwi. Wysoki poziom PSA nie zawsze świadczy o raku prostaty PSA jest białkiem wytwarzanym zarówno przez komórki zdrowe, jak i zmienione nowotworowo. Stwierdzenie podwyższonego poziomu PSA nie jest jednoznaczne z postawieniem diagnozy raka, bo podwyższenie tego markera występuje także u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego lub z zapaleniem tego narządu. Prawdopodobieństwo rozpoznania zwiększa się wraz ze wzrostem poziomu PSA, a w szczególności gdy obserwuje się wzrost markera w czasie. Za górną granicę normy przyjmuje się 4 mg/ml. Ponieważ poziom PSA zależy także od objętości gruczołu krokowego. Jednym ze wskaźników diagnostycznych jest także oznaczanie stosunku stężenia PSA do objętości gruczołu krokowego określanej metodą usg. Wartości > 0,15 ng/ml/g przemawiają za zwiększonym ryzykiem obecności zmiany nowotworowej. Rak prostaty - biopsja gruczołu krokowego Ostateczne rozpoznanie raka prostaty stawiane jest na podstawie biopsji oraz badania pobranego materiału pod mikroskopem. Wykonanie biopsji nie przesądza o wykluczeniu raka prostaty, bo zdarza się, że nie zostaną pobrane komórki zmienione nowotworowo lub liczba pobranych komórek jest zbyt mała, aby można było jednoznacznie ustalić rozpoznanie choroby. Jednak nawet postawienie rozpoznania nie przesądza o dalszym postępowaniu, ponieważ rozwój raka prostaty w niektórych przypadkach jest dość powolny i nie zawsze jest konieczne natychmiastowe leczenie. W odniesieniu do raka prostaty maksyma, że każdy przypadek wymaga obserwacji oraz indywidualnego podejścia ma szczególnie mocne zastosowanie. Męski zabójca? Prostata Mówiąc Rak prostaty - leczenie Leczenie zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania raka prostaty. - Od kilku lat przeżywamy niezwykle przemiany w podejściu do chorych z rakiem gruczołu krokowego. Dotyczy to wszystkich etapów, od rozpoznania do leczenia choroby zaawansowanej. Nowe doniesienia i terapie wymagają przedyskutowania w gronie specjalistów z różnych dziedzin, tak aby droga, którą musi przebyć pacjent, była dlań sumą najlepszych wyborów - mówi dr Iwona Skoneczna, onkolog specjalizujący się w leczeniu nowotworów urologicznych. W przypadkach mało zaawansowanych skuteczne wyleczenie można uzyskać metodą operacyjną, stosując całkowite usunięcie gruczołu krokowego. Wybierając tę metodę należy pamiętać o możliwości wystąpienia takich powikłań jak nietrzymanie moczu oraz zaburzenia potencji. Inną metodą postępowania jest radioterapia, czyli naświetlanie. Możliwe są do stosowania metody klasyczne, jak i nowsze, wykorzystujące pierwiastki promieniotwórcze. Z tą metodą także wiąże się ewentualność przykrych komplikacji, takich jak biegunki, owrzodzenie odbytnicy, nietrzymanie moczu czy zaburzenia wzwodu. Poza klasycznymi sposobami leczenia raka prostaty dostępne są nowe metody terapeutyczne, mające szczególne znaczenie dla przypadków nowotworów rozpoznawanych w fazie zaawansowanej, co ma miejsce u 20% pacjentów. Nowe leki dla chorych na raka prostaty Jednym z nowych leków przeznaczonych do leczenia pacjentów z zaawansowanymi postaciami raka prostaty jest kabazitaxel. Wyniki leczenia tym cytostatykiem przedstawione na kongresie American Society of Clinical Oncology w 2010 roku wskazują, że skojarzone leczenie tym preparatem oraz prednizonem znamiennie zmniejszało ryzyko zgonu o 28% u chorych z przerzutowym rakiem prostaty opornym na leczenie hormonalne. Wydłużenie czasu przeżycia całkowitego wynosiło 15,1 miesiąca w porównaniu z 12,7 miesiąca w grupie otrzymującej mitoksantron. Inny nowy preparat dostępny do leczenia chorych z rakiem prostaty to abirateron, który hamuje powstawanie testosteronu przez hamowanie aktywności jednego z enzymów biorących udział w produkcji tego hormonu. Ponieważ testosteron działa pobudzająco na rozwój raka prostaty, to zahamowanie jego powstawania prowadzi do zahamowania wzrostu guza. Badanie kliniczne z użyciem abirateronu objęło prawie 800 pacjentów z rakiem prostaty, u których stwierdzono pod wpływem działania abirateronu zahamowanie rozwoju guza, a w konsekwencji przedłużenie życia o średnio 4 miesiące. W kwietniu 2010 roku FDA zarejestrowało do leczenia przerzutowego hormonoopornego raka prostaty pierwszą szczepionkę komórkową o nazwie sipuleucel-T. W badaniu klinicznym IMPACT wykazano, że przedłużała ona życie leczonych o 4,1 miesiąca w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Niestety koszt leczenia tym preparatem jest bardzo wysoki. Innym nowym preparatem zarejestrowanym w leczeniu raka gruczołu krokowego jest denosumab, ludzkie białko monoklonalne regulujące aktywność osteoklastów, czyli komórek kościogubnych. Lek ten może zmniejszyć ryzyko powikłań kostnych. Podobne działanie wykazuje inny nowy preparat, kwas zolendronowy. Rak prostaty a dieta Wybór metody leczenia chorych z rakiem prostaty jest w wielu przypadkach bardzo skomplikowanym oraz trudnym zadaniem zarówno dla lekarza, jak i pacjenta. Nie wszystkie nowości są dostępne, nie wszystkie osoby kwalifikują się do ich zastosowania. Metodą godną polecenia dla wszystkich jest profilaktyka. Ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego zmniejsza dieta zawierająca soję, selen, witaminy D, witamina C, witamina E oraz likopen zawarty w wszystkich czerwonych warzywach. Warto o tym pamiętać i każdego dnia na swój talerz nakładać warzywa oraz owoce. Czytaj też: Rak prostaty - objawy i leczenie nowotworu stercza Rak prostaty. Jak można rozpoznać raka prostaty Rak prostaty: jakie badania wykrywają raka prostaty? Rak prostaty: badanie moczu pomoże wykryć nowotwór i uniknąć biopsji? Rak prostaty - lek ratujący życie jest dziś refundowany na zbyt późnym etapie Mimo pozytywnej rekomendacji Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji na majowej liście refundacyjnej po raz kolejny nie rozszerzono możliwości stosowania nowoczesnego leku o nazwie enzalutamid w leczeniu raka prostaty. Dziś jest on refundowany tylko na późniejszych etapach terapii, chociaż lekarze podkreślają, że jego włączenie jeszcze przed chemioterapią, gdy organizm pacjenta jest silny, przynosi lepsze efekty. Źródło: Prostata to gruczoł zaliczany do męskiego układu płciowego, znajdujący się poniżej pęcherza moczowego. Gdy funkcjonuje prawidłowo, wszystko jest w porządku. Jednak jakiekolwiek problemy i zmiany w obrębie tego gruczołu zaczynają komplikować nawet najprostsze czynności życiowe. Gdy mężczyznę dosięga zapalenie gruczołu prostaty, może on zapomnieć chociażby o jeździe na rowerze czy siedzeniu na twardym krześle. Nie mówiąc o tak podstawowych czynnościach, jak spełnianie potrzeb fizjologicznych. spis treści 1. Czym jest prostata? 2. Zapalenie prostaty w młodym wieku 1. Czym jest prostata? Prostata, inaczej gruczoł krokowy, to nieparzysty narząd mięśniowo-gruczołowy. Jest częścią składową męskiego układu płciowego. Ma kształt spłaszczonego kasztana z podstawą ku górze i wierzchołkiem ku dołowi. Jest koloru szaro-różowego oraz konsystencji twardej, jędrnej. Gruczoł krokowy składa się z kilku drobniejszych gruczołów. Gruczoły te leżą w podścielisku zbudowanym z włókien tkanki łącznej i mięśni gładkich. Całość otoczona jest mocną, włóknistą torebką oddzielającą prostatę od sąsiednich narządów. Zobacz film: "Główne osiągnięcia polskiej transplantologii" Głównym zadaniem prostaty jest wytwarzanie płynu, stanowiącego jeden ze składników nasienia. Ponadto, w gruczole tym powstaje substancja białkowa PSA, która, jak się podejrzewa, bierze udział w procesie zapłodnienia. Jak więc widać prostata odpowiada za płodność mężczyzny i jego zdolności reprodukcyjne. Dodatkowo, należy pamiętać, że prostata potrzebuje hormonów produkowanych przez jadra do właściwego funkcjonowania, a w przypadku gdy ich wytwarzanie jest zbyt niskie, gruczoł się obkurcza. Prawidłowa prostata ma masę około 20 g, jej długość wynosi 3,5 cm, a szerokość około 4 cm. Gruczoł krokowy rozwija się dosyć szybko od urodzenia chłopca, poprzez wiek młodzieńczy, by w wieku około 30 lat osiągnąć swoją wielkość dojrzałą. Przeważnie gruczoł krokowy nie zmienia swojego rozmiaru u mężczyzn między 30, a 50 rokiem życia. Po przekroczeniu tej granicy wieku u wielu z nich dochodzi do powiększenia prostaty. Lekarze twierdzą, że stan taki może być skutkiem zmian hormonalnych lub starzenia się organizmu. 2. Zapalenie prostaty w młodym wieku Niestety, gruczoł krokowy często ulega pewnym schorzeniom. Najbardziej narażona na choroby prostaty jest grupa mężczyzn w wieku między 50 a 70 rokiem życia. Dolegliwości takie to np. rozrost stercza czy rak prostaty. Choroby te jednak dotyczą przede wszystkim mężczyzn starszych. Natomiast na zapalenie gruczołu krokowego mogą zapaść także i młodzi. Choroby prostaty zwykle wiążą się z podobnymi, niezależnie od typu dolegliwości, objawami. Są to głównie: zwężenie strumienia moczu lub zmniejszenie jego siły, częsta potrzeba oddawania moczu, wyczekiwanie na rozpoczęcie oddawania moczu, przerywanie, zatrzymanie strumienia, ostry ból w dole brzucha, krocza, obecność krwi w moczu lub nasieniu, nudności, zawroty głowy i nadmierna senność. Jeśli chodzi o zapalenie prostaty, także u młodych mężczyzn, przyczyny mogą być różne. Przede wszystkim są to infekcje bakteryjne. Jednak oprócz czynników typowo wewnętrznych, istnieją i przyczyny zależne od trybu życia, np. siedzący tryb pracy, brak aktywności fizycznej, nadużywanie alkoholu oraz nadaktywność seksualna. Objawy, które powinny zaniepokoić chorego to uczucie pieczenia po oddaniu moczu i wytrysku, gorączka, nadmierna potliwość czy dreszcze. Leczenie zapalenia prostaty zwykle odbywa się drogą farmakologiczną. Pacjentowi podaje się odpowiedni antybiotyk, który zatrzymuje nawracające problemy z oddawaniem moczu. Jednak w przypadku tworzenia się ropni może wymagać interwencji chirurgicznej. Większość chorób stercza i sposobów ich leczenia nie pozbawia mężczyzn płodności ani nie upośledza potencji. Nie powoduje także żadnych innych zmian w zakresie czynności seksualnej, jednak żadnej dolegliwości związanej z prostatą nie należy lekceważyć, gdyż jest to bardzo wrażliwy gruczoł. Nie czekaj na wizytę u lekarza. Skorzystaj z konsultacji u specjalistów z całej Polski już dziś na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy W Polsce z roku na rok rośnie ilość nowych zachorowań na nowotwór prostaty, np. w 2000 roku odnotowano ok. 5 tys. nowych zachorowań, w 2005 roku liczba ta wzrosła do 7 tys., w 2010 roku zdiagnozowano ten nowotwór u 9,2 tys. mężczyzn, w 2013 - u ponad 12 tys. mężczyzn, a w 2015 - u niemal 14 tys. Polaków. Co to jest - prostata, gruczoł krokowy, stercz Wszystkie trzy pojęcia odnoszą się do tego samego, nieparzystego narządu w męskim układzie rozrodczym. Prostata jest niewielkim gruczołem, wielkości jadalnego kasztana. Znajduje się pod pęcherzem moczowym i otacza wychodzący z pęcherza moczowód. Jej wnętrze (miąższ) otoczone jest mięśniami gładkimi. Funkcją gruczołu krokowego jest produkcja wydzieliny (spermy) zawierającej cukier, jako materiał energetyczny dla plemników. Noworodki płci męskiej mają gruczoł krokowy wielkości groszku, powiększa się on powoli, stopniowo dojrzewa i osiąga prawidłową wielkość w wieku około 30 lat. Jak powstaje nowotwór gruczołu krokowego? Gruczoł sterczowy zwiększa swoje wymiary przez całe życie mężczyzny. Najpierw są to drobne zmiany w kształcie i wielkości komórek, które tracą powoli kontrolę nad swym podziałem. Prostata ma złożoną budowę. Jej środek wypełniają sploty kanalików, naczyń krwionośnych, część cewki moczowej i nasieniowód. Taka niejednorodność sprzyja rozwojowi komórek nowotworowych, utrudnia rozpoznanie, a dalej leczenie. Początkowo przez wiele lat nowotwór rozwija się bezobjawowo. Pierwsze objawy rozrostu tego gruczołu z reguły pojawiają się po 50-tym roku życia. Na tym etapie jest dość trudno zdiagnozować guza gruczołu krokowego, nawet przez badania per rectum. W miarę powiększania swojej objętości stercz uciska moczowód i pęcherz moczowy, dając takie objawy jak: częstomocz, utrudnienie oddawania moczu i "słaby" lub przerywany strumień moczu, nagłe uczucie parcia na mocz i konieczność pilnego jego oddania, wrażenie niepełnego opróżnienia pęcherza, kilkakrotne oddawanie moczu w ciągu nocy. W bardziej zaawansowanym etapie choroby pojawia się natomiast: krwiomocz, uczucie pieczenia przy oddawaniu moczu, bóle w podbrzuszu, nietrzymanie moczu, zaburzenia wzwodu, bolesny wytrysk, bóle okolicy lędźwiowej oraz krocza. Średni wiek wykrywania nowotworów to 71 lat, a u 90% mężczyzn powyżej 80 roku życia (według badań pochodzących z sekcji) istnieją zmiany nowotworowe prostaty, choć nie musiały być one przyczyną śmierci. W najcięższej fazie choroby rak prostaty daje przerzuty do: naczyń krwionośnych, kości kręgosłupa, miednicy, żeber, kości udowych, drogą naczyń chłonnych do otaczających węzłów chłonnych. Pojawiają się bóle pleców, szczególnie na poziomie kręgów piersiowych i kości krzyżowej, nasilają się trudności przy oddawaniu moczu, a krwawienia są obfitsze. W Polsce co trzeci chory mężczyzna dowiaduje za późno Nowotwór gruczołu krokowego jest dolegliwością wstydliwą i bardzo krepującą dla mężczyzn. Wielu panów zdecydowanie za późno zgłasza się do lekarza. W Polsce 30% nowotworów prostaty diagnozuje się w zaawansowanym stadium, nie rokującym wyleczenia. Mimo kampanii i akcji nawołujących do dostrzegania problemu, umieralność na nowotwory gruczołu krokowego w naszym kraju jest wysoka. Czynniki ryzyka nowotworu gruczołu krokowego wiek - wiek jest czynnikiem ryzyka zwłaszcza mężczyzn w wieku 50 lat i starszych. Więcej niż 70 procent wszystkich przypadków raka prostaty rozpoznaje się u mężczyzn w wieku powyżej 65 lat, predyspozycje środowiskowe - jest bardziej powszechny wśród afrykańskich mężczyzn niż u rasy białej. Bardzo rzadko występuje u Japończyków, Chińczyków i Żydów. Co ciekawe, gdy chińscy i japońscy mężczyźni wyemigrują do USA, mają zwiększone ryzyko zachorowania w porównaniu z ich rodzimą populacją. W Japonii częstość występowania tego nowotworu wzrosła w społecznościach, które przejęły zachodnie diety i styl życia, nieodpowiednią dietę i styl życia, otyłość - wśród negatywnych czynników wymienia się nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, dietę uboga w warzywa i owoce, spożywanie nadmiernych ilości czerwonego mięsa i tłuszczów nasyconych (zwierzęcych) słodyczy, spożywanie pokarmów zbyt ostrych i kwaśnych, predyspozycje genetyczne - obecnie dużo uwagi przywiązuje się do ustalenia powiązań między zachorowalnością na nowotwory gruczołu krokowego a mutacjami w konkretnych genach. Obecnie zidentyfikowano 6 miejsc w genomie człowieka, w obszarze których mutacje mogą sprzyjać wystąpieniu tego nowotworu. Według badań na populacji polskiej, istnieje związek pomiędzy mutacjami w genach np. BRCA1, BRCA2, CHEK2, NBS1 i HOXB13 a zwiększonym ryzykiem zachorowania. Co to jest BRCA1 i BRCA2? Każdy z nas ma w swoim DNA geny, których głównym zadaniem jest zapobieganie chorobie nowotworowej. Należą do nich geny BRCA1 i BRCA2, które odpowiadają za naprawę uszkodzeń w materiale genetycznym. Gdy dochodzi do mutacji (błędu), geny te tracą swoje właściwości. W efekcie nie naprawiają błędów w DNA, co skutkuje rozwojem nowotworu. Wadliwe geny zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi i jajników u kobiet oraz prostaty u mężczyzn. W przypadku dziedzicznego występowania nowotworu, wyodrębniono postać raka gruczołu krokowego ujawniającą się w młodym wieku (poniżej 55 lat), która dotyka członków tej samej rodziny. Z wywiadów rodzinnych wynika, ze jeżeli mężczyzna ma: jednego bliskiego krewnego z nowotworem gruczołu krokowego np. ojca, brata - ryzyko zachorowania wzrasta 2-krotnie. dwóch bliskich krewnych - ryzyko zachorowania wzrasta 5-krotnie. W diagnostyce nowotworów stercza stosuje się takie badania jak: Badanie per rectum Szacuje się, ze tą metodą można rozpoznać guza prostaty w 30-50%. Zgodnie z zaleceniami, u mężczyzn w grupie wysokiego ryzyka stosuje się ją profilaktycznie już w wieku 45 lat, a po 50-tym roku życia niezależnie od powodu zgłoszenia się do urologa. Badanie przez odbytnicę (łac. per rectum) jest podstawowym badaniem lekarskim. Umożliwia ono ocenę stanu takich organów u mężczyzn jak dno pęcherza moczowego, nasieniowody, pęcherzyki nasienne czy gruczoł krokowy. Biopsja gruczołu krokowego Biopsja gruczołu krokowego opiera się na pobraniu wycinków z gruczołu krokowego oraz analizie pobranego materiału pod mikroskopem. Biopsja i badanie mikroskopowe pozwalają na wykrycie nowotworu, określenie jego złośliwości i rozległości, a także jego zaawansowania, tzn. czy jest ograniczony do samego gruczołu, czy występują przerzuty w węzłach chłonnych. Wykonanie biopsji nie przesądza o wykluczeniu choroby, gdyż zdarza się, że nie zostaną pobrane komórki zmienione nowotworowo lub ich liczba jest zbyt mała, aby można ustalić rozpoznanie choroby. Oznaczenie poziomu PSA we krwi Antygen PSA (Prostate Specific Antygen) to białko wytwarzane przez komórki prostaty. Metoda jest prosta, szeroko stosowana chociaż dyskusyjna, ponieważ antygen PSA produkują zarówno zdrowe, jak i zmienione nowotworowo komórki. Zatem do diagnozowania nowotworu gruczołu krokowego nadaje się ona w niewielkim stopniu. Rzadko pozwala wykryć małego guza i regularne poddawanie się temu badaniu wbrew oczekiwaniom wcale nie zmniejsza ryzyka zgonu z powodu raka prostaty. Badanie 4K Określenie ryzyka wystąpienia inwazyjnej postaci raka prostaty jest możliwe na podstawie badania 4K. Badanie to wykorzystuje pomiary stężenia we krwi całkowitego PSA, wolnego PSA, nienaruszonego PSA, a także ludzkiej peptydazy związanej z kallikreiną 2 (hK2). Poziomy tych markerów zestawione z wynikami biopsji i palpacyjnego badania prostaty oraz wiekiem wskazują na procentowe ryzyko tej formy raka stercza. Przeczytaj więcej o badaniu 4K ❱ Inne rutynowe badania: USG - badanie pozwala ocenić stopień powiększenia gruczołów, guzków, penetracji guza; tomografia komputerowa - pokazuje szczegółowe zdjęcia badanej części ciała, w tym kości i mięśni; rezonans magnetyczny (MRI) - daje szczegółowe obrazy narządów i struktur w organizmie; scyntygrafia kości - metoda obrazowania jądrowego, która pomaga stwierdzić, czy nowotwór rozprzestrzenił się z prostaty do kości. Procedura polega na wstrzyknięciu substancji promieniotwórczych, które pomagają zlokalizować chore komórki kości w całym ciele, co sugeruje nowotwór złośliwy z przerzutami; Badania genetyczne To zupełnie nowe spojrzenie na diagnozowanie dają badania genetyczne. Testy przeznaczone są dla wszystkich osób chcących sprawdzić, czy są obciążone mutacjami zwiększającymi ryzyko nowotworu stercza - a w szczególności dla tych, których krewni już zachorowali. Warto wykonać testy w kierunku obecności zmutowanych genów BRCA1, BRCA2, HOXB13, CHEK2 oraz NBS1 (odpowiadają one odpowiednio za , 5-, 5-, 20-, 2- i 10-krotny wzrost ryzyka zachorowania na raka prostaty). Wykonanie badania genetycznego jest proste i wygodne dla pacjenta - niezbędne jest do tego tylko pobranie od pacjenta niewielkiej próbki materiału biologicznego, najczęściej krwi lub śliny. Test wystarczy wykonać jednorazowo w dowolnym momencie życia. Przeczytaj również o badaniach markerów nowotworowych ❱ Leczenie raka prostaty Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby: metoda operacyjna - mało zaawansowane nowotwory skuteczne leczy się całkowicie usuwając gruczoł krokowy wraz z węzłami chłonnymi miednicy, radioterapia wewnętrzna - polega na napromieniowaniu komórek nowotworowych przez wprowadzenie radioizotopu do gruczołu krokowego, radioterapia zewnętrzna - komórki guza napromieniowane są z pól zewnętrznych, terapia hormonalna - kiedy nie można leczyć radykalnie, stosuje się terapię hormonalną, zmniejszającą oddziaływania androgenów na stercz. Najważniejsze jest jednak szybkie rozpoznanie choroby i wczesne rozpoczęcie leczenia. Warto zastanowić się nad wykonaniem badań genetycznych, pozwalających określić predyspozycje do zwiększonego ryzyka i wcześniej zapobiec rozwojowi nowotworu Aktualizacja: 2018-10-02 Powiązane tematy:

rak prostaty u 30 latka